Op dit oude weblog WandelKijkenKiek wordt de weergave van deze wandeling niét goed weergegeven en missen de foto’s.  Voor een volledige weergave met vele foto’s kunt u kijken op mijn nieuwe weblog. (klik)

(info over het startpunt e.d. van deze route staat aan het eind van dit bericht. Klik op de foto’s voor grotere afbeeldingen)
Update Januari 2011: het infobord en de bewegwijzering van de wandelingen is gewijzigd, zie onderaan dit bericht voor recente foto’s)

Ieder jaar ga ik wel een paar keer de wandeling van Natuurmonumenten in het Witte Veen lopen. Welk jaargetijde je er ook komt, het is er altijd mooi.Daarnaast is het een prettige bijkomstigheid dat deze route start bij Gaststätte de Haarmuhle dat prachtig gelegen is net over de Duitse grens van Buurse richting Altstätte.  “Alsof je een dagje op vakantie bent”  heb ik meerdere keren gedacht als ik er weer eens wandelde.

Deze keer er maar eens in augustus een wandeling gemaakt. Het is er dan wat drukker vanwege de vakantiegangers maar dat mag de pret niet drukken. En…het is schitterend weer dus dat wordt na afloop van de wandeling eens lekker op het terras van de Haarmühle zitten.

Eerst nog maar eens de kaart van de route bekijken. Je kunt kiezen uit 3 verschillende afstanden. De langste route (de blauwe) is 8 km. Dat is voor ons lang genoeg aangezien wij niet alleen wandelen maar ook nog uitgebreid gaan fotograferen. Hebben we tijd over dan gaan we ook nog de Watermolen, (een onderslagwatermolen) bekijken die naast de Haarmühle staat. Kortom; we vermaken ons wel.

(klik op de foto voor een groter beeld)

Hè hè, als Ellie dan eindelijk ook haar wandelschoenen aan heeft, vertrekken we.

Vanaf de kleine parkeerplaats vóór de Haarmühle loop je eerst richting de watermolen en dan het bruggetje over. Volg de blauwe pijltjes op de paaltjes. (Let op, zie update onder aan dit bericht!)

Vanaf het bruggetje  zien we aan de rechterkant enkele roeibootjes liggen in een meertje met prachtige weerspiegelingen in het water.

We lopen nog een klein eindje verder over het asfalt maar komen dan al snel op mooie zandpaadjes. Noh ja mooi, er zijn stukken bij die er niet zo mooi meer bij liggen. Tja, hier rijden moutainbikers en dan wil het er in een wat natter gebied er nog wel eens zo uit gaan zien:

We kunnen al snel rechtsaf slaan en belanden in een gebied met kleine paadjes dat, getuige de vlonderpaden die hier door lopen, doorgaans erg nat moet zijn.  En eigenlijk is dat ook wel logisch, we lopen in veengebied. Als wij er lopen is het er niet erg nat.

We  vervolgen de route en moeten ons een weg banen door rhododendronstruiken. Wat zal het hier mooi zijn in het voorjaar als deze struiken bloeien.

Plots verschijnen er nevelflarden….

…..zou dit dan ook zo’n gebied zijn waar de Witte Wieven voorkomen?  We gaan iets sneller lopen. Kijk..daar verderop is zo’n “Wit Wief” met haar jurk tussen de bomen blijven haken.

We passeren de ingang van camping de Leemkoel dat prachtig gelegen is tussen de bomen. In eerste instantie dacht ik  dat dit alleen een camping was voor mensen met stacaravans . Maar op de website van de camping lees ik dat er ook gewone kampeerplekken zijn. Als we de wandelroute vervolgen en voorbij de camping rechtsaf gaan, zien we ook nog eens een schitterend meertje liggen.

In de buurt van het meertje tref je veel Reuzenbalsemien (Impatiens glandulifera) aan. De plant heeft prachtige bloemen. In een ander berichtje zal ik wat meer foto’s van deze plant laten zien maar hierbij toch al vast één foto.

We lopen nu in een gebied met meerdere vennetjes. Er staat ook een vogelkijkscherm waar we zowaar iemand aantreffen die ook aan het wandelen en fotograferen is.

Als we weer verder wandelen en na een tijdje op de Markslagweg lopen, zien we halverwege de weg bijna de afslag naar rechts over het hoofd. Hier even opletten! Ga dus rechtsaf tussen de houten hekjes door. Voorbij deze hekjes zie je nu ook  het paaltje met het blauwe pijltje staan. Je loopt nu eerst nog een rare lus door een bosje maar komt dan op een mooi heideveldje.

We nemen aan het eind van dit heideveldje nog een kijkje bij het vennetje en zien dat er nu ook weer Zonnedauw (Drosera) staat. Er zit een insektje op vastgeplakt.

Nog een klein eindje het bos door, een beekje over en we zijn weer aangekomen bij de Haarmühle. Het terras lonkt..we besluiten een kopje koffie te nemen. De “kaffeetorte” nemen we deze keer maar eens niet.

We nemen nog een kijkje binnen en maken een praatje met de waard. Hij verteld ons dat de routebeschrijving van deze wandeling van Natuurmonumenten ook bij hen te koop is.

Ook nog maar even kijken nemen bij de Watermolen….

en aan het eind van de middag vinden we het mooi geweest. Het was een prachtige wandeling die ons ook nog eens in “het buitenland” heeft gebracht maar ook mooie foto’s heeft opgeleverd.

Deze Witte Veen wandeling van Natuurmonumenten start bij bij Restaurant de Haarmuhle, Besslinkhook 57  Ahaus-Alstätte. Neem vanuit Haaksbergen de weg naar Buurse/Alstätte. Na het passeren van de grensovergang na 200 meter linksaf slaan bij het bord van de Haarmühle in de berm. Er zijn routes te lopen van 1,5 en  3,5 en 8 km die aangegeven worden door pijltjes. Eventueel kun je een routebeschrijving kopen bij het restaurant. Ook staat de route beschreven op de website van Natuurmonumenten. Klik *hier*.  Tip!: Op een paar kilometer afstand van het startpunt bij de Haarmühle ligt het Nivon natuurvriendenhuis Den Broam.

Update Januari 2011. Bij de grote parkeerplaats van de Haarmuhle staat ondertussen een nieuw infobord met informatie over de wandelingen die vanaf Startpunt Haarmuhle beginnen. De bewegwijziderng van de routes vindt plaats middels gekleurde pijlen (zie links onderaan op paal). De afstanden van de wandelingen variëren van 1,6 tot 8,5 km. De routes zijn goed aan te sluiten op andere routes van het Wandelnetwerk Twente. Je hebt hier dan wel een kaart voor nodig.